Stuart Shanker i Self-Reg

pozytywne emocje

PHOTOCREO Michal Bednarek/bigstockphoto.com

Stuart Shanker jest profesorem na York University. Zajmuje się psychologią i filozofią. Wydał wiele książek w tych dziedzinach. Jego ostatnia publikacja: „Self-Reg” cieszy się dużą popularnością wśród rodziców jak i pedagogów na wszystkich kontynentach. S. Shanker założył The Mehrit Centre gdzie wdraża opisywaną przez siebie w książce metodę polegającą na samoregulacji. Swoją wiedzą i doświadczeniem w tym zakresie dzieli się z nauczycielami i uczniami w szkołach na całym świecie. Zgodnie z opisem znajdującym się na okładce książki aktualnie mamy do czynienia z dorastaniem „(…) pokolenia dzieci , które na co dzień zmaga się ze zbyt wysokim poziomem stresu. Niewielu rodziców jest w stanie rozpoznać ukryte stresory, z którymi borykają się ich dzieci”. Dlatego też poznanie metody samoregulacji, którą proponuje S. Shanker wydaje się być niezwykle istotne („Self-Reg. S. Shanker)

Metoda samoregulacji jest kierowana do dzieci, ale również dla rodziców. Podejście to wyraźnie oddziela samoregulację od samokontroli i stanowi bardzo dużą pomoc w zakresie radzenia sobie ze stresem, trudnymi emocjami, presją. Jest jednocześnie doskonałym narzędziem w budowaniu relacji opartych na empatii.

Kluczem w samoregulacji jest odczuwanie spokoju i nauka jak dotrzeć do niego, kiedy pojawia się taka potrzeba (stres). Pomocne w pracy z dziećmi w tym zakresie jest opieranie się na pięciu krokach. Należą do nich:(„Self-Reg”, S. Shanker):

  1. Odczytywanie sygnałów i przeformułowywanie zachowań,
  2. Identyfikacja stresorów,
  3. Redukcja stresorów,
  4. Budowanie świadomość bycia pod wpływem stresu,
  5. Orientacja na to, co pomaga się uspokoić, odpocząć i odnowić zasoby energii.

S. Shanker uważa, że stresory, które mogą dotykać dziecko skupiają się najczęściej wokół obszarów związanych z: biologią (nadwrażliwość, niedowrażliwość sensoryczna, zbyt intensywne bodźce np. hałas, zapach, migająca żarówka itp.), emocjami (trudność z przeżywaniem niektórych emocji, zbyt intensywne odczuwanie emocji zarówno przyjemnych jak i nie przyjemnych), obszarem poznawczym (np. konieczność utrzymania uwagi, skupienia i koncentracji), także obszarem społecznym (m.in. przebywanie w grupie, trudność w zrozumieniu sygnałów społecznych) i propołecznym (radzenie sobie vs nieradzenie sobie z emocjami i stresem innych, a także konieczność rezygnacji z własnych potrzeb na rzecz potrzeb innych) (dzieciorka.com.pl).